تفسیر آیهٔ ۳۰ سورهٔ نازعات

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و سخن پروردگار: « وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذٰلِكَ دَحٰاهٰا » (و زمین را پس از آن بگسترد)؛ یعنی آن را پس از آنکه آسمان را پی افکند و سقفش را برافراشت و استوار و هماهنگ ساخت و شبش را تاریک و روزش را روشن و آشکار کرد، پهن و گسترده نمود.

و برخی گفته‌اند معنایش این است: «و زمین را افزون بر آن بگسترد»، چنان‌که در آیهٔ « عُتُلٍّ بَعْدَ ذٰلِكَ زَنِيمٍ » (قلم: ۱۳؛ درشت‌خو و سنگدل، و افزون بر آن، بی‌اصل‌ونسب) نیز «بَعْدَ ذلِكَ» به معنای «افزون بر آن» آمده است. پیش‌تر سخن دربارهٔ آنچه از کلام خدای متعال دربارهٔ آفرینش آسمان و زمین برمی‌آید، در تفسیر سورهٔ سجده گذشت؛ و بعضی نیز یادآور شده‌اند که «دَحْو» به معنای غلتاندن و چرخاندن است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۲۷ تا ۳۳ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « أَ أَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمِ السَّمٰاءُ بَنٰاهٰا » تا فرمودهٔ او: «وَ لِأَنْعٰامِكُمْ»؛ این خطابی نکوهش‌آمیز و از روی سرزنش به مشرکانی است که رستاخیز را انکار می‌کردند و به ریشخند می‌گرفتند. ادامه در متن کامل

همچنین این آیات متضمن دلیلی بر وقوع رستاخیز است؛ چراکه تدبیر فراگیرِ جهان و پیوند آن با جهانِ انسانی را یادآور می‌شود و لازمهٔ چنین تدبیری، پروردگاریِ خدای متعال است؛ لازمهٔ پروردگاری نیز درستیِ نبوت و جعل تکالیف است؛ و لازمهٔ تکلیف، جزایی است که جایگاه آن، رستاخیز و حشر انسان‌هاست؛ از همین رو، سرگذشتِ رستاخیز را بر… ادامه در متن کامل