تفسیر آیهٔ ۳۱ سورهٔ نازعات

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و سخن پروردگار: « أَخْرَجَ مِنْهٰا مٰاءَهٰا وَ مَرْعٰاهٰا » (از آن، آبش و چراگاهش را بیرون آورد)؛ گفته شده: «مَرْعيٰ» به معنای «رِعْی» (با کسرهٔ راء و سکون عین) یعنی علف و چراگاه است، چنان‌که به صورت مصدر میمی و نیز اسم زمان و اسم مکان هم می‌آید. مقصود از «بیرون آوردن آب زمین از آن»، جوشاندن چشمه‌ها و روان ساختن جویبارها بر پهنهٔ آن است، و «بیرون آوردن مرتع» نیز رویاندن گیاهان بر روی زمین است، همان گیاهانی که حیوان و انسان از آن تغذیه می‌کنند. بنابراین ظاهر این است که مراد از «مرعی»، همهٔ گیاهانی است که انسان و حیوان از آن بهره می‌برند و تغذیه می‌کنند؛ چنان‌که آیهٔ « مَتٰاعاً لَكُمْ وَ لِأَنْعٰامِكُمْ » (تا مایهٔ برخورداری شما و چهارپایانتان باشد) نیز به آن اشاره دارد، نه اینکه تنها ویژهٔ حیوانات باشد، هرچند در کاربرد رایج، بیشتر در این معنا به کار می‌رود.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۲۷ تا ۳۳ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « أَ أَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمِ السَّمٰاءُ بَنٰاهٰا » تا فرمودهٔ او: «وَ لِأَنْعٰامِكُمْ»؛ این خطابی نکوهش‌آمیز و از روی سرزنش به مشرکانی است که رستاخیز را انکار می‌کردند و به ریشخند می‌گرفتند. ادامه در متن کامل

همچنین این آیات متضمن دلیلی بر وقوع رستاخیز است؛ چراکه تدبیر فراگیرِ جهان و پیوند آن با جهانِ انسانی را یادآور می‌شود و لازمهٔ چنین تدبیری، پروردگاریِ خدای متعال است؛ لازمهٔ پروردگاری نیز درستیِ نبوت و جعل تکالیف است؛ و لازمهٔ تکلیف، جزایی است که جایگاه آن، رستاخیز و حشر انسان‌هاست؛ از همین رو، سرگذشتِ رستاخیز را بر… ادامه در متن کامل