وَلَا يُؤۡذَنُ لَهُمۡ فَيَعۡتَذِرُونَ
و به آنان اجازه داده نمیشود تا عذرخواهی کنند.
تفسیر آیهٔ ۳۶ سورهٔ مرسلات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۱۵۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/77/36/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۳۵ و ۳۶ با هم
خدای متعال میفرماید: « هٰذٰا يَوْمُ لاٰ يَنْطِقُونَ وَ لاٰ يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ » (امروز روزی است که سخن نمیگویند و به آنان اجازه داده نمیشود تا عذرخواهی کنند). اشاره در اینجا به «روز فصل» (روز جداسازی حق از باطل) است؛ و مراد از اجازه، اجازه در سخنگفتن یا در عذرخواهی است.
و عبارتِ « فَيَعْتَذِرُونَ » به « يُؤْذَنُ » عطف شده و همراه با آن در سیاق نفی قرار گرفته است؛ و معنا چنین است: این روز، روزی است که مردمِ حاضر در محشر در آن سخن نمیگویند و به آنان در سخنگفتن یا عذرخواهی کردن اجازهای داده نمیشود، از اینرو عذرخواهی نمیکنند. نفی سخنگفتن در اینجا با اثبات آن در آیاتی دیگر منافاتی ندارد؛ زیرا قیامت جایگاهها و موقفهای فراوان و گوناگونی دارد که در برخی از آنها بازخواست میشوند و سخن میگویند، و در برخی دیگر بر دهانهایشان مُهر نهاده میشود و سخن نمیگویند.
و این مطلب پیشتر در تفسیر کلام خدای متعال: «يَوْمَ يَأْتِ لاٰ تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلاّٰ بِإِذْنِهِ» (هود: ۱۰۵) گذشت و میتوان بدان مراجعه کرد.