هَٰذَا يَوۡمُ لَا يَنطِقُونَ
این، روزی است که سخن نمیگویند،
تفسیر آیهٔ ۳۵ سورهٔ مرسلات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۱۵۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/77/35/
هذا يوم لا ينطقون
هَٰذَا يَوۡمُ لَا يَنطِقُونَ
این، روزی است که سخن نمیگویند،
تفسیر آیهٔ ۳۵ سورهٔ مرسلات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۱۵۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/77/35/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۳۵ و ۳۶ با هم
خدای متعال میفرماید: « هٰذٰا يَوْمُ لاٰ يَنْطِقُونَ وَ لاٰ يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ » (امروز روزی است که سخن نمیگویند و به آنان اجازه داده نمیشود تا عذرخواهی کنند). اشاره در اینجا به «روز فصل» (روز جداسازی حق از باطل) است؛ و مراد از اجازه، اجازه در سخنگفتن یا در عذرخواهی است.
و عبارتِ « فَيَعْتَذِرُونَ » به « يُؤْذَنُ » عطف شده و همراه با آن در سیاق نفی قرار گرفته است؛ و معنا چنین است: این روز، روزی است که مردمِ حاضر در محشر در آن سخن نمیگویند و به آنان در سخنگفتن یا عذرخواهی کردن اجازهای داده نمیشود، از اینرو عذرخواهی نمیکنند. نفی سخنگفتن در اینجا با اثبات آن در آیاتی دیگر منافاتی ندارد؛ زیرا قیامت جایگاهها و موقفهای فراوان و گوناگونی دارد که در برخی از آنها بازخواست میشوند و سخن میگویند، و در برخی دیگر بر دهانهایشان مُهر نهاده میشود و سخن نمیگویند.
و این مطلب پیشتر در تفسیر کلام خدای متعال: «يَوْمَ يَأْتِ لاٰ تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلاّٰ بِإِذْنِهِ» (هود: ۱۰۵) گذشت و میتوان بدان مراجعه کرد.