تفسیر آیهٔ ۲۴ سورهٔ مدثر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و سخن خدای متعال: « فَقٰالَ إِنْ هٰذٰا إِلاّٰ سِحْرٌ يُؤْثَرُ » (پس گفت: این جز سحری که روایت می‌شود نیست)؛ یعنی پشت کردن و تکبر خود را با این سخن آشکار ساخت و بر آن حالات مترتب نمود که: « إِنْ هٰذٰا -أي القرآن- إِلاّٰ سِحْرٌ يُؤْثَرُ » (این — یعنی قرآن — جز جادویی نیست که روایت می‌شود)، یعنی از جادوگران نقل و آموخته می‌شود.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۸ تا ۳۱ با هم

در این آیات، هشداری سخت و تهدیدی کوبنده به طعنه‌زنندگان بر قرآن آمده است؛ همان کسانی که به آن تهمت جادو زدند و برخی از حقایقِ بیان‌شده در آن را به بادِ مسخره گرفتند. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۲۱ تا ۲۵ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « ثُمَّ نَظَرَ ثُمَّ عَبَسَ وَ بَسَرَ ثُمَّ أَدْبَرَ وَ اسْتَكْبَرَ فَقٰالَ إِنْ هٰذٰا إِلاّٰ سِحْرٌ يُؤْثَرُ إِنْ هٰذٰا إِلاّٰ قَوْلُ الْبَشَرِ » (سپس نگریست، آنگاه چهره در هم کشید و روی ترش کرد، سپس پشت نمود و تکبر ورزید، پس گفت: این نیست مگر سحری که [از پیشینیان] روایت می‌شود؛ این نیست مگر سخن بشر!). ادامه در متن کامل

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۱۱ و ۲۴ با هم

چون فردای آن روز شد، به او گفتند: ای اباعبدشمس، دربارهٔ آنچه گفتیم چه می‌گویی؟ گفت: بگویید این جادوست؛ چرا که دل‌های مردم را می‌رباید! پس در این باره بر پیامبرش (ص) نازل فرمود: « ذَرْنِي وَ مَنْ خَلَقْتُ وَحِيداً » (مرا با آن که او را تنها آفریده‌ام واگذار؛ مدثر: ۱۱).

ابوجهل گفت: قومت از تو خشنود نمی‌شوند تا آنکه سخنی (نکوهش‌آمیز) دربارهٔ او بگویی. ولید گفت: مرا واگذار تا فکر کنم. پس هنگامی که اندیشید، گفت: این جز جادویی که از دیگران روایت و نقل می‌شود نیست! پس نازل شد: « ذَرْنِي وَ مَنْ خَلَقْتُ وَحِيداً » (مرا با آن که او را تنها آفریده‌ام واگذار؛ مدثر: ۱۱).