تفسیر آیهٔ ۲۳ سورهٔ مدثر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و سخن خدای متعال: « ثُمَّ أَدْبَرَ وَ اسْتَكْبَرَ » (سپس پشت کرد و تکبر ورزید)؛ «إدبار» از چیزی، به معنای روی‌گرداندن از آن است، و «استکبار» سر باز زدن از سرِ کبر و سرکشی است. این دو امر، یعنی پشت کردن و تکبر ورزیدن، از حالات درونی و روحی هستند؛ و اینکه در این تصویرگری پس از «نگریستن»، «چهره در هم کشیدن» و «روی ترش کردن» — که حالت‌هایی ظاهری و محسوس‌اند — قرار گرفته‌اند، از این رو است که آن دو حالت با این سخن او آشکار شدند: « إِنْ هٰذٰا إِلاّٰ سِحْرٌ » (این جز جادو نیست...)؛ و به همین سبب، سخن او: «فَقٰالَ إِنْ هٰذٰا إِلاّٰ سِحْرٌ يُؤْثَرُ» با حرف «فاء» عطف شده است نه با « ثُمَّ » (سپس).

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۸ تا ۳۱ با هم

در این آیات، هشداری سخت و تهدیدی کوبنده به طعنه‌زنندگان بر قرآن آمده است؛ همان کسانی که به آن تهمت جادو زدند و برخی از حقایقِ بیان‌شده در آن را به بادِ مسخره گرفتند. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۲۱ تا ۲۵ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « ثُمَّ نَظَرَ ثُمَّ عَبَسَ وَ بَسَرَ ثُمَّ أَدْبَرَ وَ اسْتَكْبَرَ فَقٰالَ إِنْ هٰذٰا إِلاّٰ سِحْرٌ يُؤْثَرُ إِنْ هٰذٰا إِلاّٰ قَوْلُ الْبَشَرِ » (سپس نگریست، آنگاه چهره در هم کشید و روی ترش کرد، سپس پشت نمود و تکبر ورزید، پس گفت: این نیست مگر سحری که [از پیشینیان] روایت می‌شود؛ این نیست مگر سخن بشر!). ادامه در متن کامل