تفسیر آیهٔ ۲۰ سورهٔ جن

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « قُلْ إِنَّمٰا أَدْعُوا رَبِّي وَ لاٰ أُشْرِكُ بِهِ أَحَداً »؛ (بگو: من تنها پروردگارم را می‌خوانم و هیچ‌کس را شریک او نمی‌سازم [جن: ۲۰]). این سخن، فرمانی است از سوی خدای متعال به پیامبر(ص). [فرمانی است از سوی خدای متعال به پیامبر(ص)] تا حقیقت و جهتِ عبادتِ خود را برای آنان به‌گونه‌ای روشن کند که سرگردانی‌شان برطرف شود؛ چراکه آنان از آن حضرت چیزی می‌دیدند که پیش‌تر از هیچ‌کس دیگر ندیده بودند، و با شگفتی، آن را نوعی دسیسه و مکر علیه بت‌هایشان یا نیرنگی در حق خودشان برای مقاصد دنیویِ دیگر می‌پنداشتند.

خلاصۀ این بیان چنین است: من با این کاری که انجام می‌دهم، هیچ‌یک از مقاصدی را که گمان می‌کنید و به من نسبت می‌دهید نمی‌خواهم؛ بلکه تنها پروردگارم را به‌یکتایی می‌خوانم و کسی را با او شریک نمی‌سازم، و پرستشِ پروردگار از سوی کسی که او را پروردگارِ خویش شناخته است، چیزی نیست که سزاوار نکوهش یا شگفتی باشد.

اما جایگاهش نسبت به پروردگارش این است که تنها او را می‌خواند و هیچ‌کس را شریک او قرار نمی‌دهد؛ و این همان فرمودۀ خداست: « قُلْ إِنَّمٰا أَدْعُوا رَبِّي وَ لاٰ أُشْرِكُ بِهِ أَحَداً » (بگو: من تنها پروردگارم را می‌خوانم و هیچ‌کس را شریک او نمی‌سازم).