يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ إِمَّا يَأۡتِيَنَّكُمۡ رُسُلٞ مِّنكُمۡ يَقُصُّونَ عَلَيۡكُمۡ ءَايَٰتِي فَمَنِ ٱتَّقَىٰ وَأَصۡلَحَ فَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ
ای فرزندان آدم، هرگاه پیامبرانی از خودتان به سویتان بیایند که آیات مرا بر شما بخوانند، پس هر کس پروا پیشه کند و به صلاح آید، نه بیمی بر آنان خواهد بود و نه اندوهگین میشوند.
تفسیر آیهٔ ۳۵ سورهٔ اعراف، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۸، صفحهٔ ۸۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/7/35/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۳۵ و ۳۶ با هم
خدای متعال میفرماید: « يٰا بَنِي آدَمَ إِمّٰا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيٰاتِي » (ای فرزندان آدم، اگر پیامبرانی از خودتان بهسوی شما بیایند که آیات مرا برایتان بازگو کنند...) تا پایان دو آیه [اعراف: ۳۵-۳۶].
اصل کلمه « إِمّٰا »، «إِنْ» شرطیه است که با «ما» ترکیب شده و بر سر فعل شرطِ آن، نون تأکید ثقیله آمده است؛ و گویی این ساختار میرساند که شرط حتماً و بیچونوچرا رخ خواهد داد. مراد از بازگو کردن آیات (قَصّ آیات)، بیان و شرح دادنِ تفصیلیِ آنهاست؛ زیرا در ریشه این واژه معنای جدا کردن و آشکار ساختن از جایگاه پنهان وجود دارد.
این آیه یکی از خطابهای همگانی برگرفته از داستان بهشت است که در اینجا یاد شده و چهارمین و واپسینِ آنهاست؛ این آیه شریعت همگانی الهی را از راه پیروی از رسالت و مسیر وحی برای مردم تبیین میکند. پایهای که این آیه از آن به دست آمده، مانند این سخن پروردگار در سوره طه است: « قٰالَ اهْبِطٰا مِنْهٰا جَمِيعاً بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ فَإِمّٰا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُديً » (فرمود: هر دو با هم از آن فرود آیید در حالی که دشمن یکدیگرید، پس اگر از سوی من هدایتی برای شما آمد...) [طه: ۱۲۳] تا آخر آیه؛ پس روشن ساخت که آمدنِ هدایت از جانب خدا، تنها از راه رسالت پیامبران خواهد بود.