إِنَّ ٱلَّذِينَ يَخۡشَوۡنَ رَبَّهُم بِٱلۡغَيۡبِ لَهُم مَّغۡفِرَةٞ وَأَجۡرٞ كَبِيرٞ
بیتردید کسانی که نادیده از پروردگارشان پروا دارند، برایشان آمرزش و پاداشی بزرگ خواهد بود.
تفسیر آیهٔ ۱۲ سورهٔ ملک، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۳۵۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/67/12/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَغْفِرَهٌ وَ أَجْرٌ كَبِيرٌ » (بیگمان کسانی که در نهان از پروردگارشان پروا دارند، برایشان آمرزش و پاداشی بزرگ خواهد بود). از آنجا که خداوند حال کافران و کیفر کفرشان را بیان کرد، برای کامل شدن تقسیم، حال مؤمنان به غیب را در برابر آن قرار داد؛ و از میان اوصافشان از «خشیت» (بیم و پروای قلبی) یاد کرد، چون این مقام، مقام هشدار و بیمدادن است.
و پروای آنان را پروای به غیب به شمار آورد، زیرا آنچه بدان ایمان آوردهاند، در پسِ پردههای غیب از دیدِ آنان پوشیده است.