تفسیر آیه ۵ سوره طلاق با معنی | تفسیر روان المیزان

خدای متعال می‌فرماید: « ذٰلِكَ أَمْرُ اللّٰهِ أَنْزَلَهُ إِلَيْكُمْ » (این فرمان خداست که آن را به‌سوی شما فرو فرستاد)؛ یعنی آنچه در آیه‌های گذشته بیان فرمود، حکم خداست که بر شما نازل کرده است. و در فرمودهٔ الهی: « وَ مَنْ يَتَّقِ اللّٰهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئٰاتِهِ وَ يُعْظِمْ لَهُ أَجْراً » (و هر کس از خدا پروا بدارد، بدی‌هایش را از او می‌پوشاند و پاداشش را بزرگ می‌گرداند)، دلالتی است بر این‌که پیروی از فرمان‌ها همانند دوری از حرام‌ها بخشی از تقواست؛ و شاید از این جهت باشد که انجام دادنِ فرمان، با پرهیز از ترک آن همراه و ناگزیر است.

«تکفیر سیئات»، پوشاندنِ بدی‌ها با آمرزش الهی است، و مقصود از «سیئات»، گناهان صغیره (کوچک) است؛ در نتیجه آنچه برای متعلق تقوا باقی می‌ماند، گناهان کبیره (بزرگ) است. و مجموع فرمودهٔ الهی: « وَ مَنْ يَتَّقِ اللّٰهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئٰاتِهِ وَ يُعْظِمْ لَهُ أَجْراً » (و هر که از خدا پروا کند، بدی‌هایش را از او می‌پوشاند و پاداشش را بزرگ می‌دارد)، در معنای این آیه خواهد بود: «إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبٰائِرَ مٰا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئٰاتِكُمْ وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلاً» (اگر از گناهان بزرگی که از آن‌ها نهی می‌شوید دوری گزینید، بدی‌هایتان را از شما می‌پوشانیم و شما را وارد می‌سازیم به جایگاهی...). «كَرِيماً» (نساء: ۳۱؛ بزرگوارانه و ارجمند). و از این دو آیه روشن می‌شود که مقصود از «محارم» در سخن امام (ع) در تعریف تقوا که فرمود: «أنها الورع عن محارم الله» (تقوا، پرهیز از حرام‌های خداست)، همان گناهان کبیره است.

همچنین روشن می‌شود که مخالفت با فرمان‌هایی که خدا دربارهٔ طلاق و عده نازل کرده، از گناهان کبیره است؛ چراکه تقوای یادشده در آیه بی‌گمان شامل همین احکام طلاق و عده نیز می‌شود، بنابراین، نافرمانی از این‌ها چیزی جز آن گناهان صغیره‌ای است که بخشوده می‌گردد، وگرنه معنای آیه تباه می‌شد.

تفسیر آیهٔ ۵ سورهٔ طلاق

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیرهای دیگر