تفسیر آیهٔ ۱۴ سورهٔ رحمن

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « خَلَقَ الْإِنْسٰانَ مِنْ صَلْصٰالٍ كَالْفَخّٰارِ » (انسان را از گِلی خشک، مانند سفال آفرید). «صلصال» گِل خشکی است که چون پا بر آن نهاده شود صدا می‌دهد، و «فخار» یعنی سفال.

مراد از انسان، نوع انسان است و مراد از آفرینش او از گِلی خشک مانند سفال، این است که آغاز و اصلِ آفرینش او به آن منتهی می‌شود؛ و گفته شده است:

مراد از انسان، آدم (علیه‌السلام) است.