تفسیر آیهٔ ۱۵ سورهٔ رحمن

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ خَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مٰارِجٍ مِنْ نٰارٍ » (و جن را از شعله‌ای خالص و بی‌دود از آتش آفرید). «مارج» شعلهٔ خالصِ آتش است، و گفته شده است: شعله‌ای است که با سیاهی آمیخته باشد. سخن دربارهٔ «جان» همانند سخن دربارهٔ «انسان» است؛ یعنی مراد از آن، نوع جن است و این‌که آنان را آفریده‌شده از آتش شمرده، به اعتبار این است که اصلِ خلقتشان به آن منتهی می‌شود؛ و گفته شده است مراد از جان، پدرِ جنیان است.

بحث روایی

و در کتاب «عیون اخبار الرضا»، با سند خود از امام رضا (ع) در ضمن پرسش‌های مرد شامی از علی (ع) روایت شده و در آن آمده است: از آن حضرت نام پدر جنّیان را پرسید؛ فرمود: «شؤمان» است و او همان کسی است که از زبانه‌ای از آتشِ بی‌دود آفریده شد.