تفسیر آیهٔ ۱۴ سورهٔ قمر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « تَجْرِي بِأَعْيُنِنٰا جَزٰاءً لِمَنْ كٰانَ كُفِرَ » (که زیر نظر ما حرکت می‌کرد؛ پاداشی برای کسی که به او کفر ورزیده شده بود). یعنی کشتی بر روی آبی که زمین را فرا گرفته بود، در سایهٔ انواع مراقبت‌ها، نگهداری و نگهبانیِ ما حرکت می‌کرد. و برخی گفته‌اند: مراد این است که با چشمانِ اولیای ما و فرشتگانی که بر آن گماشته بودیم روان بود.

و این سخن که: « جَزٰاءً لِمَنْ كٰانَ كُفِرَ »، بدین معناست که حرکتِ کشتی با این کیفیت — که رهایی سرنشینانش از هلاکت را در بر داشت — برای این صورت پذیرفت تا پاداشی باشد برای کسی که به او کفر ورزیده شده بود؛ یعنی نوح (ع) که قومش به او و دعوتش کافر شدند. ازاین‌رو این آیه با سخن دیگرِ خداوند هم‌معناست: آن‌جا که فرمود: «وَ نَجَّيْنٰاهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ -إلي أن قال- إِنّٰا كَذٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ» (صافات: ۸۰)؛ یعنی «و او و کسانش را از آن اندوه بزرگ نجات دادیم — تا آن‌جا که فرمود — بی‌تردید ما نیکوکاران را این‌چنین پاداش می‌دهیم».