تفسیر آیهٔ ۵ سورهٔ نجم

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُويٰ » (آن را [فرشته‌ای] بسیار نیرومند به او آموخت). ضمیر در « عَلَّمَهُ » (به او آموخت / آن را آموخت) به پیامبر (ص)، یا به قرآن از آن جهت که وحی است، یا به مطلقِ وحی بازمی‌گردد؛ مفعول دیگرِ «عَلَّمَ» در هر حال محذوف است و تقدیر عبارت چنین است: «به پیامبر، وحی را آموخت» یا «قرآن و وحی را به او تعلیم داد».

و مراد از «شدید القوی» (بسیار نیرومند) — بنا بر آنچه مفسران گفته‌اند — جبرئیل است، و خداوند در این سخن خود نیز او را به قدرت و توانمندی توصیف فرموده است:

«ذِي قُوَّهٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ» (تکویر: ۲۰) (فرشته‌ای نیرومند که نزد صاحبِ عرش، دارای جایگاهی بلند و استوار است). و برخی گفته‌اند: مراد از «شدید القوی»، خودِ خدای پاک و منزه است.