أَفَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي تَوَلَّىٰ
آیا دیدی آن کس را که [از حق] روی گرداند؟
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۳۳ و ۳۴ با هم
خدای متعال میفرماید: « أَ فَرَأَيْتَ الَّذِي تَوَلّٰي وَ أَعْطيٰ قَلِيلاً وَ أَكْديٰ » (آیا دیدی آن کس را که روی برتافت، و اندکی بخشید و سپس دست کشید؟). «تولّی» به معنای رویگردانی است و به قرینهٔ آیهٔ بعد، مراد از آن، رویگردانی از انفاق در راه خداست. «إعطاء» به معنای انفاق کردن، و «إکداء» به معنای قطع کردن بخشش است. تفریعی که در عبارت « أَ فَرَأَيْتَ » (آیا دیدی؟) آمده، مبتنی بر مطلبی است که پیشتر آوردیم؛ یعنی فرع بودنِ مضمون این آیات بر آیات پیشین.
معنای آیه چنین است: پس به من خبر بده از کسی که از انفاق روی برتافت، اندکی از مال را بخشید و پس از آن، به سختی امساک کرد و دست کشید.
بحث روایی
تفسیر آیههای ۳۳ و ۳۴ با هم
و در کتاب «الدر المنثور»، فاریابی، عَبد بن حُمَید، ابن جریر، ابن منذر و ابن ابیحاتم از مجاهد روایت کردهاند که دربارهٔ سخن خدا: « أَ فَرَأَيْتَ الَّذِي تَوَلّٰي » گفت: ولید بن مغیره نزد پیامبر (ص) و ابوبکر میآمد و سخنان آن دو را میشنید، و این همان مقداری بود که از خود مایه گذاشت، یعنی گوش فرادادن؛ و دربارهٔ « وَ أَكْديٰ » چنین گفت:
تفسیر آیههای ۳۳ تا ۳۵ با هم
میگویم: شما بهخوبی آگاهید که این آیات در ظاهرِ خود، با آنچه او ذکر کرده است سازگار نیست.
و روایت شده که این آیات دربارهٔ عاص بن وائل نازل شده است، و نیز روایت شده که دربارهٔ مردی نازل شده که نامش برده نشده است.
تفسیر آیهٔ ۳۳ سورهٔ نجم، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۴۵ تا ۵۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/53/33/
تفسیر این آیه در المیزان
بحث روایی
در تفسیر «کشاف» دربارهٔ سخن خدای متعال: « أَ فَرَأَيْتَ الَّذِي تَوَلّٰي » تا آخر آیه، روایت شده است که عثمان مال خود را در راه خیر انفاق میکرد؛ پس عبدالله بن سعد بن ابیسرح — که برادر رضاعی (شیریِ) او بود — به او گفت: «نزدیک است چیزی برایت باقی نماند.» عثمان گفت: «من گناهان و خطاهایی دارم و با این کار خشنودی خدای متعال را میجویم و به گذشتِ او امید دارم.» عبدالله گفت: «شترت را با جهاز و بارش به من بده تا من همهٔ گناهانت را به گردن بگیرم.» عثمان آن را به او داد و بر این کار شاهد گرفت و از انفاق دست کشید؛ پس این آیه نازل شد. و معنای « تَوَلّٰي »، رها کردن موضع در روزِ احد است؛ پس از آن، عثمان به رفتاری نیکوتر و شایستهتر بازگشت.
میگویم: این داستان در «مجمع البیان» نیز آمده و به ابنعباس، سُدّی، کَلبی و گروهی از مفسران نسبت داده شده است؛ اما تطبیقدادنِ «تولي» بر ترکِ موضع در روز احد جای تأمل و اشکال دارد، در حالی که این آیات مکی هستند.