تفسیر آیهٔ ۷ سورهٔ طور

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و در عبارت « عَذٰابَ رَبِّكَ » (عذاب پروردگارت)، نسبت‌دادنِ عذاب به «پروردگار» که به ضمیرِ خطاب اضافه شده است—به‌جای اینکه گفته شود: «عذاب الله»—پشتیبانی از پیامبر (ص) در برابر تکذیب‌کنندگانِ دعوت اوست و مایهٔ دلگرمی و آرامش خاطر آن حضرت است که پروردگارش او را در آن روز خوار و شرمسار نخواهد ساخت؛ چنان‌که فرمود: «يَوْمَ لاٰ يُخْزِي اللّٰهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ» (تحریم: ۸)؛ «روزی که خداوند، پیامبر و کسانی را که همراه او ایمان آورده‌اند، خوار نمی‌گرداند».

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۷ و ۸ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « إِنَّ عَذٰابَ رَبِّكَ لَوٰاقِعٌ مٰا لَهُ مِنْ دٰافِعٍ »؛ (بی‌تردید عذاب پروردگارت فرودآمدنی است؛ هیچ بازدارنده‌ای برای آن وجود ندارد). این جمله جوابِ سوگندهای پیشین است؛ و مراد از عذابی که به وقوعش خبر داده شده، همان عذاب روز قیامت است که خداوند به کافرانِ تکذیب‌کننده وعده داده است، چنان‌که آیهٔ بعد نیز به آن اشاره دارد. در عبارت « مٰا لَهُ مِنْ دٰافِعٍ » (هیچ دفع‌کننده‌ای ندارد) دلالت است بر اینکه آن عذاب از قضای حتمی است که از وقوعش هیچ گریزی نیست؛ خدای متعال می‌فرماید: «وَ أَنَّ السّٰاعَةَ آتِيَةٌ لاٰ رَيْبَ فِيهٰا وَ أَنَّ اللّٰهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ» (حج: ۷)؛ «و اینکه قیامت حتماً آمدنی است و هیچ شکی در آن نیست، و خداوند کسانی را که در گورها هستند برمی‌انگیزد».