تفسیر آیهٔ ۱۲ سورهٔ احقاف

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ مِنْ قَبْلِهِ كِتٰابُ مُوسيٰ إِمٰاماً وَ رَحْمَهً وَ هٰذٰا كِتٰابٌ مُصَدِّقٌ لِسٰاناً عَرَبِيًّا » (و پیش از آن، کتاب موسی پیشوا و رحمتی بود، و این کتابی است تصدیق‌کننده به زبان عربی...) تا پایان آیه. ظاهر این است که عبارت « وَ مِنْ قَبْلِهِ » تا آخر، جملهٔ حالیه است و معنا چنین می‌شود: خواهند گفت این دروغی کهن است، در حالی که پیش از آن—یعنی پیش از قرآن—کتاب موسی در جایگاه پیشوا و رحمت وجود داشته است، و این قرآن کتابی است که آن را تصدیق می‌کند و به زبان عربی است تا ستمکاران را بیم دهد و مژده‌ای برای نیکوکاران باشد؛ پس با این حال چگونه ممکن است دروغ و افترا باشد؟!

پیشوا و رحمت بودنِ تورات به این معناست که بنی‌اسرائیل باید به آن اقتدا کنند و در کارهایشان از آن پیروی نمایند، و برای کسانی که به آن ایمان آورده و برای اصلاح جان‌های خود از آن پیروی کرده‌اند، رحمت باشد.