تفسیر آیهٔ ۸۰ سورهٔ زخرف

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « أَمْ يَحْسَبُونَ أَنّٰا لاٰ نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَ نَجْوٰاهُمْ بَليٰ وَ رُسُلُنٰا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ » (یا می‌پندارند که ما رازِ پنهان و نجوای آنان را نمی‌شنویم؟ آری، و فرستادگانِ ما نزد آنان [همه‌چیز را] می‌نویسند). «سرّ» چیزی است که در دل‌های خود پنهان می‌دارند، و «نجوی» سخنِ درگوشی و پنهانی است که با یکدیگر می‌گویند، به‌گونه‌ای که جز خودشان دو نفر کسی نشنود. و از آنجا که راز در حقیقت همان گفت‌وگوی درونی (حدیثِ نفس) است، از آگاهی به راز و نجوا هر دو به «شنیدن» تعبیر شده است.

و این سخن او که: « بَليٰ وَ رُسُلُنٰا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ »؛ یعنی آری، ما راز و نجوایشان را می‌شنویم و فرستادگان ما که بر ثبت و نگهداریِ اعمالشان گماشته شده‌اند، آن را نزد خودشان می‌نویسند.