تفسیر آیهٔ ۴۷ سورهٔ زخرف

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « فَلَمّٰا جٰاءَهُمْ بِآيٰاتِنٰا إِذٰا هُمْ مِنْهٰا يَضْحَكُونَ » (پس چون نشانه‌های ما را برایشان آورد، ناگهان آنان به آن خنده می‌زدند [زخرف: ۴۷]). مراد از آوردنِ نشانه‌ها برای آنان، آشکار ساختنِ معجزات برای دلالت بر درستیِ رسالت است؛ و مراد از خندیدن، خندهٔ تمسخر است که از سرِ سبک شمردن و خوار شمردنِ آن معجزات انجام می‌گرفت.