تفسیر آیهٔ ۳۵ سورهٔ شوری

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ يَعْلَمَ الَّذِينَ يُجٰادِلُونَ فِي آيٰاتِنٰا مٰا لَهُمْ مِنْ مَحِيصٍ » (و تا کسانی که دربارهٔ آیات ما مجادله می‌کنند بدانند که هیچ گریزگاهی ندارند).
گفته‌اند: این جمله، بیان هدفی است که بر هدفی حذف‌شده عطف شده است؛ و تقدیر عبارت چیزی مانند این سخن است: «ليظهر به قدرته و يعلم الذين يجادلون في آياتنا ما لهم من مفر و لا مخلص» (تا قدرتش را با آن آشکار کند و کسانی که در آیات ما ستیزه‌جویی می‌کنند بدانند که هیچ راه گریز و رهایی ندارند). این شیوه در قرآن کریم بسیار آمده است، با این تفاوت که جملهٔ معطوف در آن موارد با «لامِ هدف» همراه است؛ مانند این کلام الهی: «وَ لِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِينَ آمَنُوا» (و تا خدا کسانی را که ایمان آورده‌اند مشخص سازد؛ آل‌عمران: ۱۴۰).

و نیز سخن او: «وَ لِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ» (و تا از اهل یقین گردد؛ انعام: ۷۵).

برخی از نحویان نیز جایز دانسته‌اند که «يَعْلَمَ» با در تقدیر گرفتنِ «أن»، بر جوابِ شرط عطف شده باشد؛ مانند این عبارت: «إن جئتني أكرمك و أعطيك كذا و كذا» (اگر نزدم بیایی، گرامی‌ات می‌دارم و فلان و فلان را به تو می‌بخشم) که در آن «أعطيك» در حالت نصب خوانده می‌شود. این یک بحث اختلافیِ نحوی است و برای آگاهی از آن باید به آنچه اهل نحو در این باره نگاشته‌اند مراجعه کرد.