وَهُوَ ٱلَّذِي يَقۡبَلُ ٱلتَّوۡبَةَ عَنۡ عِبَادِهِۦ وَيَعۡفُواْ عَنِ ٱلسَّيِّـَٔاتِ وَيَعۡلَمُ مَا تَفۡعَلُونَ
و اوست که توبه را از بندگانش می‌پذیرد و از گناهان درمی‌گذرد، و آنچه را انجام می‌دهید می‌داند.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱۷ تا ۲۶ با هم
این بخش، چهارمین دسته از آیات است که وحی الهی را چنین معرفی می‌کند: دینی که با وحی فرود آمده، کتابی نوشته‌شده و مقرر برای مردم است و ترازویی است که اعمالشان با آن سنجیده می‌شود تا بر همان اساس در روز قیامت جزا داده شوند، و پاداش نیکو نیز بخشی از روزیِ الهی به شمار می‌رود. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۲۵ سورهٔ شوری، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۳۸ تا ۵۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/42/25/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَهَ عَنْ عِبٰادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئٰاتِ وَ يَعْلَمُ مٰا تَفْعَلُونَ » (و اوست که توبه را از بندگانش می‌پذیرد و از گناهان درمی‌گذرد و آنچه را انجام می‌دهید می‌داند [شوری: ۲۵]). در زبان عربی هم تعبیر «قُبِلَ مِنْهُ» (از او پذیرفته شد) به کار می‌رود و هم «قُبِلَ عَنْهُ». در کشاف آمده است: گفته می‌شود «قَبِلْتُ مِنْهُ الشَّيْءَ» و «قَبِلْتُهُ عَنْهُ»؛ معنای «قَبِلْتُهُ مِنْهُ» این است که آن چیز را از او تحویل گرفتم و او را مبدأ و سرچشمهٔ پذیرش خویش نهادم، و معنای «قَبِلْتُهُ عَنْهُ» این است که آن بار را از دوش او برداشتم و از او جدایش کردم. پایان سخن کشاف.
و در فرمودهٔ او که: « وَ يَعْلَمُ مٰا تَفْعَلُونَ » (و آنچه را انجام می‌دهید می‌داند)، ترغیب و تشویقی به توبه و هشداری در برابر ارتکاب گناهان وجود دارد، و معنای آن آشکار است.