سورهٔ ۴۱ · جلد ۱۷ المیزان

تفسیر آیهٔ ۴ سورهٔ فصلت

بشيرا ونذيرا فأعرض أكثرهم فهم لا يسمعون

سورهٔ ۴۱ · آیهٔ ۴

بَشِيرٗا وَنَذِيرٗا فَأَعۡرَضَ أَكۡثَرُهُمۡ فَهُمۡ لَا يَسۡمَعُونَ

مژده‌بخش و هشداردهنده است؛ اما بیشترشان روی برتافتند و از این رو گوش شنوا ندارند.

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « بَشِيراً وَ نَذِيراً فَأَعْرَضَ أَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لاٰ يَسْمَعُونَ » (نویدبخش و بیم‌رسان است؛ اما بیشترشان روی گرداندند، از این رو نمی‌شنوند). دو واژهٔ « بَشِيراً وَ نَذِيراً » دو حال هستند برای «الکتاب» در آیهٔ پیشین؛ و مقصود از شنیدنی که نفی شده، شنیدنِ همراه با پذیرش است؛ همان‌طور که قرینهٔ روی‌گردانی (إعراض) بر آن دلالت می‌کند.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۱ تا ۱۲ با هم

در کتاب «الدر المنثور» آمده است: ابن ابی‌شیبه، عبد بن حمید، ابویعلی، حاکم (که روایت را صحیح دانسته)، ابن مَردویه، ابونعیم و بیهقی (هر دو در کتاب «دلائل النبوة») و ابن عساکر از جابر بن عبدالله روایت کرده‌اند که گفت: روزی قریش گرد هم آمدند و گفتند: «ببینید چه کسی در میان شما به سحر، کهانت و شعر داناتر است؛ پس نزد این… ادامه در متن کامل

عتبه نزد او آمد و گفت: «ای محمد، تو بهتری یا عبدالله (پدرت)؟ تو بهتری یا عبدالمطلب (جدّت)؟» پیامبر خدا (ص) سکوت فرمودند. ادامه در متن کامل

«به خدا سوگند، ما هرگز فرزندی ندیده‌ایم که برای قومش شوم‌تر از تو باشد! جمع ما را پراکنده کردی، کارمان را پریشان نمودی، دینمان را عیب‌جویی کردی و ما را در میان عرب رسوا ساختی؛ تا جایی که میان آنان شایع شد که در قریش جادوگری هست و در قریش کاهنی هست. ادامه در متن کامل

پیامبر خدا (ص) فرمودند: «آیا سخنت تمام شد؟» گفت: «آری.» پس پیامبر خدا (ص) فرمودند: ادامه در متن کامل

« بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ- حم تَنْزِيلٌ مِنَ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ- كِتٰابٌ فُصِّلَتْ آيٰاتُهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ » (به نام خداوند بخشندهٔ مهربان. ادامه در متن کامل

عتبه گفت: «کافی است! آیا جز این چیزی نزد تو نیست؟» فرمودند: «نه.» پس او به سوی قریش برگشت و آنان گفتند: ادامه در متن کامل

«چه خبر؟» گفت: «سخنی را که گمان می‌کردم شما با او مطرح می‌کنید وانگذاشتم مگر آنکه با او گفتم.» گفتند: «آیا پاسخت را داد؟» گفت: «سوگند به خدایی که این بنا (کعبه) را برپا ساخت، چیزی از آنچه گفت نفهمیدم، جز اینکه گفت: « أَنْذَرْتُكُمْ صٰاعِقَهً مِثْلَ صٰاعِقَهِ عٰادٍ وَ ثَمُودَ » (شما را از صاعقه‌ای همانند صاعقهٔ عاد و ثمود بیم دادم!).» گفتند: «وای بر تو! ادامه در متن کامل

«نه، به خدا سوگند، از آنچه گفت هیچ نفهمیدم جز همان یادکردِ صاعقه!» ادامه در متن کامل

می‌گویم: سیوطی این روایت را از چند کتاب دیگر نیز با مضمونی نزدیک به این نقل کرده است؛ ادامه در متن کامل

و در برخی از طرق این روایت آمده است: گفتند: «ای ابوالولید، چه خبر داری؟» گفت: «به خدا سوگند سخنی شنیدم که هرگز مانندش را نشنیده بودم! ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۱ تا ۵ با هم

دربارهٔ تلاوت آیات آغازین این سوره توسط پیامبر (ص) برای ولید بن مغیره، روایت دیگری نیز هست که ان‌شاءالله در تفسیر سورهٔ مدثر، ذیل فرمودهٔ خدای متعال: « ذَرْنِي وَ مَنْ خَلَقْتُ وَحِيداً » (مرا با آن‌که به‌تنهایی آفریدم واگذار؛ مدثر: ۱۱) و آیات پس از آن خواهد آمد. ادامه در متن کامل

ادامهٔ تفسیر در متن کامل ←

تفسیر آیهٔ ۴ سورهٔ فصلت، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۳۶۰ تا ۳۷۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/41/4/

گزارش خطا در ترجمهٔ این آیه

تفسیرهای دیگر

برو به تفسیر معنوی