وَمَا يُلَقَّىٰهَآ إِلَّا ٱلَّذِينَ صَبَرُواْ وَمَا يُلَقَّىٰهَآ إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٖ
و به این [خصلت والا] جز کسانی که شکیبایی ورزیدند دست نمی‌یابند، و به آن جز کسی که بهره‌ای بس بزرگ دارد نائل نمی‌شود.
تفسیر آیهٔ ۳۵ سورهٔ فصلت، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۳۹۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/41/35/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
سپس خدای پاک و منزه دفع بدی با شیوه‌ای بهتر را بزرگ شمرد و آن را با این کلام خود به زیباترین بزرگداشت و رساترین ستایش ستود: « وَ مٰا يُلَقّٰاهٰا إِلاَّ الَّذِينَ صَبَرُوا وَ مٰا يُلَقّٰاهٰا إِلاّٰ ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ » (و به این خصلت نمی‌رسند مگر کسانی که صبر پیشه کردند، و به آن نمی‌رسد مگر کسی که بهره‌ای بزرگ دارد)، یعنی دارای بهره‌ای فراوان از کمال انسانیت و خصلت‌های نیک است.
با این همه، در این آیه دلالتی روشن وجود دارد بر اینکه بهرهٔ بزرگ تنها برای اهل صبر حاصل می‌شود.