تفسیر آیهٔ ۲۸ سورهٔ فصلت

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « ذٰلِكَ جَزٰاءُ أَعْدٰاءِ اللّٰهِ النّٰارُ » إلخ (آن آتش، سزای دشمنان خداست...). عبارت « ذٰلِكَ جَزٰاءُ » مبتدا و خبر است؛ و کلمهٔ « اَلنّٰارُ » بدل یا عطفِ بیان از « ذٰلِكَ » است، یا خبر برای مبتدای محذوف در تقدیرِ «هي النار» (آن، آتش است)، و یا مبتدایی است که خبرش جملهٔ « لَهُمْ فِيهٰا دٰارُ الْخُلْدِ » خواهد بود.

و فرمودهٔ او: « لَهُمْ فِيهٰا دٰارُ الْخُلْدِ » (برای آنان در آنجا سرای جاودانگی است)، بدین معناست که آتشْ همهٔ آنان را احاطه می‌کند و برای هر یک از ایشان در آنجا اقامتگاهی است که به خود او اختصاص دارد و در آن جاودانه خواهد بود.

و فرمودهٔ خدا: « جَزٰاءً بِمٰا كٰانُوا بِآيٰاتِنٰا يَجْحَدُونَ » (کیفری به سزای آنکه همواره آیات ما را انکار می‌کردند)، مفعول مطلق است برای فعلی در تقدیر، و در اصل «يجزون جزاء» (به کیفری مجازات می‌شوند) بوده است؛ یا مفعول مطلق است برای مصدرِ پیشین یعنی عبارتِ « ذٰلِكَ جَزٰاءُ »؛ نظیر این سخن خداوند در اسراء: ۶۳: «فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزٰاؤُكُمْ جَزٰاءً مَوْفُوراً» (بی‌تردید جهنم سزای شماست، کیفری کامل و فراوان).