تفسیر آیهٔ ۲۷ سورهٔ فصلت

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « فَلَنُذِيقَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا عَذٰاباً شَدِيداً » إلخ (پس مسلماً به کسانی که کفر ورزیدند، عذابی سخت خواهیم چشاند...). حرفِ «لام» [در «فَلَنُذِيقَنَّ»] برای سوگند است؛ و هرچند لفظ آیه عام و مطلق است، اما بر پایهٔ سیاق و موردِ آیه، مقصود از «الَّذِينَ كَفَرُوا» همان کسانی هستند که گفتند: «به این قرآن گوش نسپارید».

و سخن الهی: « وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي كٰانُوا يَعْمَلُونَ » (و قطعاً آنان را به بدترین کارهایی که می‌کردند مجازات خواهیم کرد). گفته شده است: منظور همان «کار بدی» است که انجام می‌دادند و واژهٔ تفضیلیِ «أَسْوَأ» (بدترین) از معنای برتری تهی شده است؛ و نیز گفته شده است: مقصود بیان کیفرِ بدترین کارهای آنان است، و برای مبالغه در بازدارندگی و تهدید، دربارهٔ سایر کارهایشان سکوت شده است.