تفسیر آیهٔ ۲۶ سورهٔ فصلت

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ قٰالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لاٰ تَسْمَعُوا لِهٰذَا الْقُرْآنِ وَ الْغَوْا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ » (و کسانی که کافر شدند گفتند: به این قرآن گوش مسپارید و در آن بیهوده‌گویی و جنجال کنید، شاید پیروز شوید). واژهٔ «لغو» در کارها به چیزی گفته می‌شود که ریشه و اساسی ندارد، و در گفتار، سخنی است که معنا و فایده‌ای در آن نیست. در زبان عربی گفته می‌شود: «لغا يلغى و يلغو لغوا»، یعنی کار یا سخن بیهوده به میان آورد. اشاره به قرآن با واژهٔ «هٰذا» (این) همراه با آوردن نام صریح آن، نشان‌دهندهٔ توجه و تمرکز تمام‌عیار کافران به قرآن است تا مگر اثر آن را محو و نابود کنند.

این آیه نشان‌دهندهٔ نهایت درماندگی آنان از هماوردی با قرآن است؛ ناتوانی از آوردن سخنی هم‌سنگ و همانند آن، یا اقامهٔ برهانی در برابرش، تا آنجا که به یکدیگر دستور می‌دادند به آن گوش فرا ندهند و هنگام تلاوت قرآن توسط پیامبر (ص)، سر و صدا و سخنان بیهوده به راه بیندازند تا تلاوت آن حضرت مختل شود و آیات قرآن به گوش مردم نرسد، و در نتیجه اثر آن خنثی گردد؛ و آنان پیروزی را در همین می‌دیدند.