تفسیر آیهٔ ۱۴ سورهٔ غافر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « فَادْعُوا اللّٰهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَ لَوْ كَرِهَ الْكٰافِرُونَ » (پس خدا را در حالی که دین را برای او خالص کرده‌اید بخوانید، هرچند کافران را ناخوش آید). مناسب‌تر با سیاق کلام این است که این خطاب عام باشد و مؤمنان و دیگران را در بر گیرد و نتیجه‌ای برگرفته از برهان پیشین باشد؛ با این حال، کافرانی را که در پایان آیه یاد شده‌اند در بر نمی‌گیرد، یعنی همان تکذیب‌کنندگانی که به باطل ستیزه می‌کنند.

گویا فرموده است: هرگاه نشانه‌ها بر یگانگی خدای متعال دلالت دارند و اوست که روزی‌بخش است، پس بر غیر کافرانی که تکذیب کردند و به باطل به ستیز برخاستند، لازم است که خدا را در حالی بخوانند که دین را برای او خالص گردانیده‌اند؛ و اما کافرانی که از توحید بیزارند، هیچ امیدی به آنان نیست، نه نشانه‌ای سودشان می‌بخشد و نه دلیلی قانعشان می‌سازد؛ پس شما خدا را با اخلاص بندگی کنید و کافران را به حال خود واگذارید تا از این کار ناخشنود باشند.