وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ سَنُدۡخِلُهُمۡ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ لَّهُمۡ فِيهَآ أَزۡوَٰجٞ مُّطَهَّرَةٞۖ وَنُدۡخِلُهُمۡ ظِلّٗا ظَلِيلًا
و کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند، به زودی آنان را به باغهایی درمیآوریم که از زیر [درختانِ] آن جویبارها روان است و جاودانه در آن میمانند؛ در آنجا همسرانی پاکیزه دارند و آنان را در سایهای پیوسته و دلپذیر وارد میکنیم.
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان آیات
تفسیر آیههای ۵۶ و ۵۷ با هم
سپس خدای متعال با این سخن خود: «إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا...» تا آخر آیه، بسندگیِ دوزخ را برای کیفر آنان آشکار ساخت، که بیانی در قالب علتآوری است؛ سپس سخن را با این آیه پی گرفت: «وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ...» تا پایان آیه، تا تفاوت میان این دو گروه، یعنی: «مَنْ آمَنَ بِهِ» (آنان که ایمان آوردند) و «مَنْ صَدَّ عَنْهُ» (آنان که مانع شدند/روی گرداندند) روشن شود و پدیدار گردد که این دو گروه در دو قطب جای گرفتهاند: دو قطبِ کاملاً ناسازگار از سعادت و شقاوتِ سرای دیگر؛ یعنی ورود به بهشتها و سایهٔ پیوسته و گستردهٔ آنها، در برابر احاطهٔ آتش فروزان جهنم و سوختن در آتش — خدا ما را از آن پناه دهد — و معنای هر دو آیه روشن است.
تفسیر آیهٔ ۵۷ سورهٔ نساء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۴، صفحهٔ ۳۷۷ تا ۳۸۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/4/57/
تفسیر این آیه در المیزان
بحث روایتی
و در کتاب «من لا یحضره الفقیه» آمده است که از امام صادق (ع) دربارهٔ سخن خدای عزوجل: «لَهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ» (در آنجا برایشان همسرانی پاکیزه است) [نساء: ۵۷] پرسیده شد؛ فرمود: «همسران پاکیزه زنانی هستند که نه حیض (عادت ماهانه) میشوند و نه حَدَثی از آنان سر میزند (از هرگونه آلودگیِ ادرار یا مدفوع پاکاند)».