إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَصَدُّواْ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ قَدۡ ضَلُّواْ ضَلَٰلَۢا بَعِيدًا
بیتردید کسانی که کفر ورزیدند و مردم را از راه خدا بازداشتند، بهراستی در گمراهی دوری افتادهاند.
تفسیر آیهٔ ۱۶۷ سورهٔ نساء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۵، صفحهٔ ۱۴۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/4/167/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللّٰهِ قَدْ ضَلُّوا ضَلاٰلاً بَعِيداً» (بیگمان کسانی که کفر ورزیدند و از راه خدا بازداشتند، قطعاً به گمراهیِ بسیار دوری درافتادهاند). چون خدای متعال حجت رسا و قاطع را دربارهٔ رسالت پیامبرش و نزول کتابش از نزد خدا بیان کرد، و روشن ساخت که این کتاب از همان جنس وحیای است که به پیامبرانِ پیش از او وحی شده، و همراه با گواهیِ خود او و گواهی فرشتگانش است و خدا برای گواهی بس است، گمراهیِ کسانی را که به آن کفر ورزیدند و از آن روی گرداندند—از اهل کتاب هر که باشند—مسلّم و قطعی دانست.
و در این آیه، به جای «کتاب» که سخن از نزول آن از سوی خدا بود، «راه خدا» به کار رفته است؛ آنجا که فرمود: «وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللّٰهِ» (و از راه خدا بازداشتند). در این تعبیر، کوتاهگوییِ لطیفی است؛ گویا چنین گفته شده است: کسانی که کفر ورزیدند و از این کتاب و وحیِ نهفته در آن بازداشتند، در واقع به راه خدا کفر ورزیده و از آن مانع شدهاند، و کسانی که کفر ورزیدند و از راه خدا بازداشتند... (تا آخر آیه).