وَأَخۡذِهِمُ ٱلرِّبَوٰاْ وَقَدۡ نُهُواْ عَنۡهُ وَأَكۡلِهِمۡ أَمۡوَٰلَ ٱلنَّاسِ بِٱلۡبَٰطِلِۚ وَأَعۡتَدۡنَا لِلۡكَٰفِرِينَ مِنۡهُمۡ عَذَابًا أَلِيمٗا
و بهخاطر ربا گرفتنشان با آنکه از آن نهی شده بودند، و خوردنِ ناروای اموال مردم؛ و ما برای کافران از ایشان، عذابی دردناک آماده کردهایم.
تفسیر آیهٔ ۱۶۱ سورهٔ نساء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۵، صفحهٔ ۱۳۷ تا ۱۳۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/4/161/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۶۰ و ۱۶۱ با هم
سپس بر آن افزود این فرموده را که: «وَ بِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللّٰهِ كَثِيراً» (و به سبب بازداشتنِ بسیارِ دیگران از راه خدا — یا رویگردانیِ فراوانشان از راه خدا) که همان رویگردانیِ پیاپیِ آنان از راه خداست؛ و نیز: «وَ أَخْذِهِمُ الرِّبَوا وَ قَدْ نُهُوا عَنْهُ وَ أَكْلِهِمْ أَمْوٰالَ النّٰاسِ بِالْبٰاطِلِ» (و به سبب ربا گرفتنشان در حالی که قطعاً از آن نهی شده بودند، و خوردنِ اموالِ مردم به ناحق).
خدای متعال میفرماید: « وَ أَعْتَدْنٰا لِلْكٰافِرِينَ مِنْهُمْ عَذٰاباً أَلِيماً» (و برای کافرانِ آنان عذابی دردناک آماده ساختهایم)؛ این عبارت معطوف است بر کلام پیشین یعنی «حَرَّمْنٰا» «عَلَيْهِمْ طَيِّبٰاتٍ» (بر آنان چیزهای پاکیزه را).
بنابراین آنان با ستمهای خود از جانب خداوند سزاوار دو کیفر شدند: کیفری دنیوی و فراگیر که همان تحریمِ پاکیزهها بود، و کیفری اخروی و ویژهٔ کافرانِ آنان که همانا عذابِ دردناک است.