تفسیر آیهٔ ۱۳۲ سورهٔ نساء

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۳۱ و ۱۳۲ با هم

اگر بگویی: وجه تکرار این سخن چیست که: «لِلّٰهِ مٰا فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِي الْأَرْضِ» (آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است از آنِ خداست)؟ چراکه این عبارت سه بار آورده شده است.

تفسیر آیه‌های ۱۳۲ و ۱۳۳ با هم

و بار سوم، آغاز سخنی نو (استئناف) و از جهتی بیان دلیل برای سخنِ «إِنْ يَشَأْ» (اگر بخواهد) است.

خدای متعال می‌فرماید: « وَ لِلّٰهِ مٰا فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِي الْأَرْضِ وَ كَفيٰ بِاللّٰهِ وَكِيلاً» (و آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است از آنِ خداست و کارسازی و کارگزاریِ خدا بس است). پیش‌تر معنای مالکیت خدای متعال بارها بیان شد؛ و او تعالی وکیلی است که به کارهای بندگان و امورشان رسیدگی می‌کند، و در مقام وکیل چنان بسنده است که به پشتیبانی و یاریِ هیچ‌کس نیاز ندارد. از این‌رو اگر اعمال قومی را نپسندد و ادارهٔ امور به دست آنان موجب ناخشنودی‌اش شود، می‌تواند آنان را از میان ببرد و دیگران را بیاورد، یا آنان را عقب براند و دیگران را پیش بیندازد. بر پایهٔ همین معنا که سیاق کلام نیز آن را تأیید می‌کند، بلکه بر آن دلالت دارد، آنچه در این آیه آمده است با سخن او در آیهٔ بعد پیوند می‌یابد: «إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا النّٰاسُ» (اگر بخواهد، ای مردم، شما را از میان می‌برد...).