وَبَدَا لَهُمۡ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُواْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
و بدیهای آنچه انجام دادهاند برایشان آشکار گردید، و همان چیزی که به مسخرهاش میگرفتند آنان را در میان گرفت.
تفسیر آیهٔ ۴۸ سورهٔ زمر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۲۷۲ تا ۲۷۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/39/48/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ بَدٰا لَهُمْ سَيِّئٰاتُ مٰا كَسَبُوا » تا آخر آیه؛ یعنی بدیهای اعمالشان برای آنان آشکار شد، پس از آنکه بر خودشان پوشیده بود. این معنا مانند این سخن خدای متعال است: «يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مٰا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ مٰا عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ» (آلعمران: ۳۰: «روزی که هر کس آنچه را از کار نیک انجام داده، حاضر مییابد و آنچه را از بدی انجام داده است نیز»).
و این فرمودهٔ خدا: « وَ حٰاقَ بِهِمْ مٰا كٰانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ » یعنی سختیها، هراسها و انواع عذابهای روز قیامت — که هرگاه در دنیا از زبان پیشوایان دین میشنیدند، مسخرهاش میکردند — بر سرشان فرود آمد و گریبانشان را گرفت.