۞ لَيۡسُواْ سَوَآءٗۗ مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ أُمَّةٞ قَآئِمَةٞ يَتۡلُونَ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ ءَانَآءَ ٱلَّيۡلِ وَهُمۡ يَسۡجُدُونَ
آنان همه یکسان نیستند؛ از اهل کتاب گروهی استوار و پابرجا هستند که در پاس‌هایی از شب آیات خدا را می‌خوانند و سجده به جای می‌آورند.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان آیات
تفسیر آیه‌های ۱۱۳ تا ۱۱۵ با هم
خدای متعال می‌فرماید: «لَيْسُوا سَوٰاءً» تا سخن او: «بِالْمُتَّقِينَ» (همه یکسان نیستند... به پرهیزگاران). واژهٔ «سَواء» مصدری است که از آن معنای صفت اراده شده است؛ یعنی در وصف و حکم یکسان نیستند؛ چرا که گروهی از آنان امتی پایدار و درست‌کردارند که آیات خدا را تلاوت می‌کنند تا آخر آیه. از اینجا آشکار می‌شود که سخن او: «مِنْ أَهْلِ الْكِتٰابِ» تا آخر آیه، در مقام بیان علت است و با آن، دلیلِ یکسان نبودن اهل کتاب تبیین می‌شود.
تفسیر آیهٔ ۱۱۳ سورهٔ آل عمران، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۳، صفحهٔ ۳۸۴ تا ۳۸۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/3/113/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان آیات
دربارهٔ واژهٔ «قٰائِمَةٌ» اختلاف‌نظر است؛ گفته شده یعنی بر فرمان خدا استوارند، و گفته شده یعنی دادگرند، و نیز گفته شده یعنی دارای روش و آیینی مستقیم هستند. حق این است که لفظ مطلق است و همهٔ این معانی را برمی‌تابد، جز اینکه یادکردِ کتابِ آسمانی و ذکر کارهای شایسته‌شان مشخص می‌کند که مقصود، پایداری بر ایمان و طاعت است.
«آنَاء» جمعِ «إِنی» با کسر همزه یا فتح آن (إِنی یا أَنَی) است، و گفته شده جمعِ «إِنو» می‌باشد و به معنای وقت و هنگام است.