وَلَيَعۡلَمَنَّ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَلَيَعۡلَمَنَّ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ
و بیتردید خدا کسانی را که ایمان آوردهاند معلوم میدارد و قطعاً منافقان را نیز آشکار میسازد.
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۰ و ۱۱ با هم
به این دو آیه استدلال کردهاند که این سوره یا خصوصِ این آیات مدنیاند؛ با این بیان که آیه از نفاق سخن میگوید و نفاق تنها در مدینه پس از هجرت پدید آمد. اما در مکه پیش از هجرت، اسلام قدرتی نداشت و برای مسلمانان در آنجا جز خواری، توهین، سختی و شکنجه چیزی نبود؛ پیامبر (ص) نیز در آن روزگار در جامعهٔ عربی و بهویژه نزد قریش اقتدار و جایگاهی نداشت تا کسی انگیزهای داشته باشد که به ظاهر ادعای ایمان کند ولی در دل کفر را بپروراند.
تفسیر آیههای ۶، ۱۰ و ۱۱ با هم
نظیر این دو آیه، کلام پیشین الهی است: « وَ مَنْ جٰاهَدَ فَإِنَّمٰا يُجٰاهِدُ لِنَفْسِهِ » (و هر کس بکوشد و جهاد کند، تنها برای خود جهاد میکند)؛ زیرا روشن است که جهاد و کارزار تنها در مدینه و پس از هجرت واقع شد.
تفسیر آیههای ۱۰ و ۱۱ با هم
اما این استدلال، سست و بیاساس است؛ زیرا دربارهٔ مسئلهٔ نفاق، آنچه در این آیه ملاک نفاق دانسته شده، اظهار و گفتهٔ خودِ آنان است:
«آمَنّٰا بِاللّٰهِ» (به خدا ایمان آوردهایم)؛
به گونهای که هرگاه در راه خدا آزار میدیدند از سخن خود بازمیگشتند؛ و وقوع چنین حالتی در مکه نیز همانند جاهای دیگر کاملاً امکانپذیر بود. و این نکتهای آشکار است؛ بلکه آنچه از آزار و فتنه (شکنجه) در آیه آمده، تنها در مکه واقع بود و در مدینه پس از هجرت چنان فتنهای وجود نداشت.
بحث روایی
تفسیر آیههای ۱۰ و ۱۱ با هم
و در همان کتاب، ابنجریر از قتاده دربارهٔ سخن خدا: « وَ مِنَ النّٰاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنّٰا بِاللّٰهِ -إلي قوله- وَ لَيَعْلَمَنَّ الْمُنٰافِقِينَ » (عنکبوت: ۱۰-۱۱: و از میان مردم کسی هست که میگوید به خدا ایمان آوردهایم... تا سخن او که: و قطعاً منافقان را معلوم میدارد) روایت کرده است که گفت: این آیات دربارهٔ همان گروهی نازل شد که مشرکان آنان را به مکه بازگرداندند، و این ده آیه مدنی هستند.
تفسیر آیههای ۱ تا ۱۳ با هم
میگویم: چنانکه میبینی، روایات دربارهٔ سبب نزول آیات با یکدیگر اختلاف دارند؛ و پیشتر گذشت که مقتضای سیاق آیات سوره این است که همگی یکپارچه مکی هستند. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۱ سورهٔ عنکبوت، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۶، صفحهٔ ۱۰۶ تا ۱۱۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/29/11/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ لَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْمُنٰافِقِينَ » (و مسلماً خدا کسانی را که ایمان آوردهاند میشناسد و بیتردید منافقان را نیز میشناسد). این سخن دنبالهٔ گفتار در آیهٔ پیشین است، و حاصل معنا این است که خداوند با این همه، از راه فتنه و امتحان، میان مؤمنان و منافقان جدایی میافکند و آنان را از یکدیگر بازمیشناسد.
در این آیه اشارهای است به اینکه این افراد منافقاند؛ زیرا ایمانشان مقید و مشروط به نبودِ سختی و آزمون است، در حالی که آن را بیهیچ قید و شرطی آشکار میسازند، با آنکه فتنه (آزمایش) سنتی همیشگی و جاریِ الهی است که هیچ گریزی از آن نیست.