تفسیر آیهٔ ۲۱۲ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و این سخن او که می‌فرماید: « إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ » (بی‌تردید آنان از شنیدن برکنار شده‌اند)، یعنی شیاطین از شنیدن خبرهای آسمانی و آگاهی از آنچه در ملأ اعلی (عالم فرشتگان مقرب) می‌گذرد، کنار زده شده و محرومند؛ چراکه اگر بخواهند گوش فرا دهند، با شهاب‌های شکافنده هدف قرار می‌گیرند، همان‌طور که خداوند در جاهای گوناگونی از کلام خود یادآور شده است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۲۱۰ تا ۲۱۲ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « وَ مٰا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيٰاطِينُ -إلي قوله- لَمَعْزُولُونَ » (و شیاطین آن را فرونیارورده‌اند... تا آنجا که: بی‌تردید آنان از شنیدن برکنارند؛ شعراء: ۲۱۰-۲۱۲). این آیات، آغاز پاسخ به سخن مشرکان است که می‌گفتند: محمد جنّی دارد که این سخنان را برای او می‌آورد، و نیز سخنشان که می‌گفتند: او شاعر است. خداوند پاسخ به ادعای نخست را پیش انداخت؛ ابتدا سخن را متوجه پیامبر (ص) کرد و برای او روشن ساخت که قرآن فرودآوردهٔ شیاطین نیست و با این بیان، دلش را آرام و شادمان گردانید؛ سپس سخن را متوجه مشرکان ساخت و آن را در حد توان فهمشان برای آنان تبیین فرمود.

تفسیر آیه‌های ۲۱۱ و ۲۱۲ با هم

«فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسٰالاٰتِ رَبِّهِمْ وَ أَحٰاطَ» (چرا که او از پیش رو و پشت سرش نگهبانانی روانه می‌سازد تا بداند پیام‌های پروردگارشان را رسانده‌اند ...). «بِمٰا لَدَيْهِمْ» (جن: ۲۸)؛ [«...و به آنچه نزد آنان است احاطه دارد»]، و این سخن خداوند که می‌فرماید: « إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ » تا آخر آیه، به همین مطلب اشاره می‌کند.