تفسیر آیهٔ ۱۹۵ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و عبارت « بِلِسٰانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ » (به زبانی عربی و روشنگر)؛ یعنی در عربی‌بودنش آشکار است، یا مقاصد را به‌طور کامل و روشن بیان می‌کند. و این جار و مجرور به «نَزَلَ» وابسته است؛ یعنی آن را به زبانی عربی و روشن فرود آورد.

بحث روایی

در کتاب «کافی» به سند خود از حَجّال از کسی که نام برده، از یکی از دو امام [باقر یا صادق] (ع) روایت کرده است که گفت: از ایشان دربارهٔ سخن خدای عزوجل: « بِلِسٰانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ » (شعراء: ۱۹۵) پرسیدم؛ فرمود: «[قرآن] زبان‌ها را روشن و تبیین می‌کند، اما زبان‌های دیگر نمی‌توانند آن را تبیین و بیان کنند.»

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۹۳ تا ۱۹۵ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَليٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ بِلِسٰانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ » (روح‌الامین آن را فرود آورد، بر قلب تو، تا از هشداردهندگان باشی، به زبانی عربی و روشنگر). مراد از «روح‌الامین» همان جبرئیل فرشتهٔ وحی است؛ به دلیل این سخن که فرمود: «مَنْ كٰانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَليٰ قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللّٰهِ» (بقره: ۹۷؛ «هر که دشمن جبرئیل باشد، [بداند که] او آن را به فرمان خدا بر دل تو نازل کرده است»)، و در جایی دیگر او را «روح‌القدس» نامیده است:

تفسیر آیه‌های ۱۹۴ و ۱۹۵ با هم

و برخی جایز دانسته‌اند که این عبارت به « اَلْمُنْذِرِينَ » وابسته باشد؛ با این معنا که: قرآن را بر قلبت فرود آورد تا در شمار پیامبران عرب درآیی؛ پیامبرانی که در قرآن از میان آنان هود، صالح، اسماعیل و شعیب(ع) یاد شده است. با این حال، وجه نخست نیکوتر است.