وَإِنَّهُۥ لَفِي زُبُرِ ٱلۡأَوَّلِينَ
و مسلماً [یاد و خبرِ] آن در کتاب‌های پیشینیان آمده است.
تفسیر آیهٔ ۱۹۶ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۳۲۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/196/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « وَ إِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ » (و بی‌گمان خبر آن در کتاب‌های پیشینیان آمده است). ضمیر به قرآن یا به فرودآمدن آن بر پیامبر(ص) برمی‌گردد، و «زُبُر» جمع «زبور» به معنای کتاب است؛ یعنی خبر قرآن یا خبر فرودآمدنش بر تو در کتاب‌های پیامبران گذشته آمده است.
و گفته شده است: ضمیر به معارف کلیِ موجود در قرآن برمی‌گردد؛ یعنی معارف قرآنی در کتاب‌های پیامبران گذشته وجود داشته و یاد شده است.
و بر این سخن چند اشکال است: نخست اینکه مشرکان به پیامبران و کتاب‌هایشان ایمان نداشتند تا با توحید، معاد و مانند آن که در آن کتاب‌ها آمده بر آنان استدلال شود؛ به خلاف اینکه خبر قرآن و فرودآمدنش بر پیامبر(ص) در کتاب‌های پیشینیان آمده باشد، که در این صورت پیشگویی و خبری غیبی خواهد بود که جان‌ها را ناگزیر به پذیرش می‌کند.
و دوم اینکه با آیهٔ بعد سازگار نیست.