أَتَأۡتُونَ ٱلذُّكۡرَانَ مِنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ
آیا از میان مردم جهان، با مردان درمیآمیزید؟
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۶۵ و ۱۶۶ با هم
از تمامی آنچه گذشت روشن شد که سخن آن حضرت (ع) بر پایهای از دلیلی برهانی استوار است که بدان اشاره شد.
تفسیر آیهٔ ۱۶۵ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۳۰۹ تا ۳۱۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/165/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « أَ تَأْتُونَ الذُّكْرٰانَ مِنَ الْعٰالَمِينَ » (آیا از میان جهانیان به سراغ مردان میروید؟)؛ این پرسش برای انکار و توبیخ (سرزنش) است، و «الذکران» جمع «ذَکَر» (جنس مذکر) و در برابر ماده است، و آمدن به سراغ آنان کنایه از لواط است که در میانشان رواج یافته بود، و «العالمین» جمع «عالَم» است و آن، گروهی از مردم است.
و سخن خدای متعال: « مِنَ الْعٰالَمِينَ » ممکن است به ضمیر فاعل در « تَأْتُونَ » پیوسته باشد، و مقصود این است: «آیا شما از میان همهٔ جهانیان، دست به این کار زشت میزنید؟»؛ که در این صورت، هممعنا با این سخن او در جای دیگر خواهد بود: «مٰا سَبَقَكُمْ بِهٰا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعٰالَمِينَ» (پیش از شما هیچکس از جهانیان به چنین کاری دست نزده است؛ اعراف: ۸۰، عنکبوت: ۲۸).
همچنین ممکن است به سخن او « اَلذُّكْرٰانَ » متصل باشد؛ که بر این پایه معنا چنین خواهد بود: «آیا از میان همهٔ جهانیان ــ با وجود فراوانیشان و با اینکه زنان را نیز در بر دارند ــ تنها با مردان درمیآمیزید؟».