وَلُوطًا إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ إِنَّكُمۡ لَتَأۡتُونَ ٱلۡفَٰحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنۡ أَحَدٖ مِّنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ
و لوط را یاد کن هنگامی که به قوم خود گفت: «شما کار بسیار زشتی مرتکب میشوید که هیچکس از جهانیان در آن بر شما پیشی نگرفته است.
تفسیر آیهٔ ۲۸ سورهٔ عنکبوت، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۶، صفحهٔ ۱۲۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/29/28/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ لُوطاً إِذْ قٰالَ لِقَوْمِهِ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفٰاحِشَهَ مٰا سَبَقَكُمْ بِهٰا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعٰالَمِينَ » (و لوط را [فرستادیم] آنگاه که به قومش گفت: بیگمان شما کار بسیار زشتی مرتکب میشوید که هیچکس از جهانیان پیش از شما بدان دست نزده است)؛ یعنی «و لوط را فرستادیم» یا «و لوط را یاد کن هنگامی که به قومش گفت». و سخن او که: « إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفٰاحِشَهَ » (همانا شما کار بسیار زشتی مرتکب میشوید)، خبری است با انگیزهٔ شگفتزدگی و انکار؛ و مقصود از «فاحشه»، درآمیختن با مردان است.
و سخن او که: « مٰا سَبَقَكُمْ بِهٰا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعٰالَمِينَ » (هیچکس از جهانیان پیش از شما بدان دست نزده است)، جملهای ازسرگرفته است که معنای فاحشه را روشن میسازد و بر آن تأکید میورزد. گویی مراد این است که این کار پیش از آنان در هیچ قومی با این گستردگی رواج نیافته بود؛ یا اینکه این جمله، حال برای فاعلِ « لَتَأْتُونَ » (مرتکب میشوید) است.