قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ
گفت: «پروردگارا، قومِ من مرا تکذیب کردند.
تفسیر آیهٔ ۱۱۷ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۲۹۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/117/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۱۷ و ۱۱۸ با هم
خدای متعال میفرماید: « قٰالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ فَافْتَحْ بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ فَتْحاً » إلخ؛ این سخن، درخواست گشایش و پیروزی (استفتاح) از سوی نوح (ع) است. او پیش از این خواسته، سخن خود یعنی « رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ » (پروردگارا، همانا قوم من مرا تکذیب کردند) را به عنوان مقدمهچینی آورده است؛ بدین معنا که از سوی آنان تکذیبی همهجانبه رخ داده است که دیگر پس از آن هیچ امیدی به باور و تصدیقشان نیست؛ همانگونه که از نفرین او علیه آنان نیز همین معنا برمیآید، آنجا که میفرماید: «رَبِّ لاٰ تَذَرْ عَلَي الْأَرْضِ مِنَ الْكٰافِرِينَ دَيّٰاراً إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبٰادَكَ وَ لاٰ يَلِدُوا إِلاّٰ فٰاجِراً كَفّٰاراً» (نوح: ۲۷؛ پروردگارا، هیچکس از کافران را بر روی زمین باقی مگذار، چرا که اگر آنان را واگذاری، بندگانت را گمراه میکنند و جز نسلی بدکار و ناسپاس به دنیا نمیآورند).