تفسیر آیهٔ ۶۴ سورهٔ فرقان

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِيٰاماً » (و کسانی که شب را برای پروردگارشان در حال سجده و قیام سپری می‌کنند). «بیتوته» به معنای درک کردن و گذراندن شب است، چه فرد در آن بخوابد و چه نخوابد؛ و « لِرَبِّهِمْ » (برای پروردگارشان) به کلمهٔ « سُجَّداً » (سجده‌کنان) وابسته است، و «سُجّد» و «قیام» جمع‌های «ساجد» (سجده‌کننده) و «قائم» (ایستاده) هستند. مقصود، عبادت کردنِ آنان برای خدای متعال با به سجده افتادن بر زمین و ایستادن بر پاهاست، و نماز از مصادیق آن است.

و معنا چنین است: و آنان کسانی هستند که شب را به سر می‌برند در حالی که در آن برای پروردگارشان سجده‌کنان و ایستاده‌اند و پیاپی میان سجود و قیام جابه‌جا می‌شوند، و ممکن است مقصود از آن، شب‌زنده‌داری با نافله‌های شب باشد.