تفسیر آیهٔ ۱۱۸ سورهٔ مؤمنون

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ قُلْ رَبِّ اغْفِرْ وَ ارْحَمْ وَ أَنْتَ خَيْرُ الرّٰاحِمِينَ » (و بگو: پروردگارا، ببخشای و رحمت آور، و تو بهترینِ بخشایندگانی). این آیه پایان‌بخشِ سوره است؛ و در آن به پیامبر (ص) فرمان داده شده همان سخنی را بر زبان آورد که خداوند از بندگان مؤمنش حکایت کرده بود که در دنیا می‌گفتند و پاداشش رستگاری در روز رستاخیز است: « إِنَّهُ كٰانَ فَرِيقٌ مِنْ عِبٰادِي يَقُولُونَ » (همانا گروهی از بندگانم می‌گفتند...) تا پایان مطلب در آیه‌های ۱۰۹ و ۱۱۱ همین سوره.

و بدین‌ترتیب، سخن به همان مطلبی پایان می‌یابد که سوره با آن آغاز شده بود: « قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ » (به‌راستی که مؤمنان رستگار شدند)، و پیش‌تر سخن دربارهٔ معنای این آیه گذشت.