قَالَ لَقَدۡ كُنتُمۡ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمۡ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ
گفت: قطعاً شما و پدرانتان در گمراهی آشکاری بودهاید.
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بحث روایی
تفسیر آیههای ۵۱ تا ۷۳ با هم
میگویم: روایات دربارهٔ داستانهای ابراهیم (ع) بسیار زیاد است، اما در جزئیاتی که به منطوقِ صریحِ قرآن بازنمیگردد با یکدیگر اختلاف شدیدی دارند؛ و ما به همین مقداری که پیشتر آوردیم بسنده کردیم. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۵۴ سورهٔ انبیاء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۴، صفحهٔ ۲۹۷ تا ۳۰۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/21/54/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: «قٰالَ لَقَدْ كُنْتُمْ أَنْتُمْ وَ آبٰاؤُكُمْ فِي ضَلاٰلٍ مُبِينٍ » (گفت: «قطعاً شما و پدرانتان در گمراهی آشکاری بودهاید»). دلیل اینکه در گمراهی آشکارند، همان سخنی است که ابراهیم پس از شکستن بتها در احتجاج و گفتگو با قوم خواهد آورد، آنجا که میفرماید: «أَ فَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ مٰا لاٰ يَنْفَعُكُمْ شَيْئاً وَ لاٰ يَضُرُّكُمْ » (آیا بهجای خدا چیزی را میپرستید که هیچ سودی به شما نمیرساند و زیانی هم نمیزند؟).