تفسیر آیهٔ ۵۸ سورهٔ طه

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: «فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِثْلِهِ فَاجْعَلْ بَيْنَنٰا وَ بَيْنَكَ مَوْعِداً لاٰ نُخْلِفُهُ نَحْنُ وَ لاٰ أَنْتَ مَكٰاناً سُويً » (پس حتماً جادویی مانند آن برایت خواهیم آورد؛ پس میان ما و خودت موعدی قرار بده که نه ما و نه تو از آن تخلف نکنیم، در مکانی هموار و میانه). چنان‌که آیهٔ بعد نیز بر آن گواهی می‌دهد، ظاهر این است که «موعد» اسم زمان است و خُلف وعده نیز به‌معنای عمل‌نکردن به مقتضای آن است؛ و «مکان سوی» با ضمهٔ سین، یعنی مکانی که در میانهٔ مسافت واقع شده یا اطراف آن یکدست و بدون پستی و بلندی باشد. راغب در مفردات گفته است: «مکان سُوی و سواء» یعنی میانه؛ و گفته می‌شود «سَواء و سُوًى و سِوًى» (با ضمه و کسرهٔ سین) یعنی دو طرف آن برابر است، و این واژه به‌صورت صفت و قید مکان به کار می‌رود و ریشهٔ آن مصدر است. پایان سخن راغب.

معنای آیه چنین است: پس سوگند می‌خورم که قطعاً برای ابطال حجت و خواسته‌ات، جادویی همانند جادوی تو خواهیم آورد؛ پس میان ما و خودت زمان وعده‌ای تعیین کن که از آن تخلف نکنیم، در مکانی میانه و مشترک میان ما یا در مکانی هموار؛ یا این‌که: میان ما و خودت چنین مکانی را قرار بده.