تفسیر آیهٔ ۲۶ سورهٔ طه

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

سپس گفت: «وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي » (و کارم را برایم آسان ساز)؛ و آن کار، همان بار رسالتی بود که بر دوش او گذاشته بود. او از خدای متعال نخواست که از رسالتش بکاهد و از فرمانی که در آغاز بدو داده اندکی کوتاه آید تا به فروتر از آن بسنده کند و در نتیجه، رسالت پس از آنکه کاری خطیر بود، در خود و به خودی خود آسان گردد؛ بلکه تنها خواست که با وجود همه سختی و خطری که دارد، برای او و در نظرش آسان و سبک باشد؛ و دلیل بر این معنا، سخن اوست که گفت: «وَ يَسِّرْ لِي » (برایم آسان ساز).

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۲۵ تا ۳۵ با هم

خدای متعال می‌فرماید: «قٰالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي -إلي قوله- إِنَّكَ كُنْتَ بِنٰا بَصِيراً » (گفت: پروردگارا، سینه‌ام را برایم گشاده گردان... ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۲۵ تا ۲۸ با هم

البته چهار آیهٔ نخست یعنی: «رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي » إلخ (پروردگارا، سینه‌ام را برایم گشاده گردان تا آخر)، فی‌الجمله از پیوند با امر نبوت—که همان دریافت عقاید دین و احکام عملی آن از پیشگاه ربوبی است—خالی نیست. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۲۵ و ۲۶ با هم

وجه دلالت این است که کلمه «لِي» (برای من) در چنین مقامی افاده اختصاص می‌کند و معنایش چنان است که بگوییم: «و کار رسالتی را که بر عهده‌ام نهاده‌ای، برای من ــ منی که مرا در این جایگاه نشانده‌ای و این بار گران را بر دوشم گذارده‌ای ــ آسان ساز». روشن است که مقتضای این درخواست، آسان شدن کار نسبت به اوست، نه آسان شدن خودِ آن کار در ذات خویش. نظیر همین سخن در عبارت «اشْرَحْ لِي » (برایم بگشای) نیز جاری است؛ یعنی برای من ــ منی که مرا به رسالتی فرمان داده‌ای که در برابرش سختی‌ها و ناگواری‌هاست ــ «صَدْرِي » (سینه‌ام را) فراخ گردان تا هرگاه آن سختی‌ها بر من هجوم آورند و فرود آیند، تنگ نگردد. اگر گفته می‌شد: «رب اشرح صدري و يسر أمري» (پروردگارا سینه‌ام را بگشای و کارم را آسان کن)، این نکته از دست می‌رفت.

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۲۵ تا ۳۵ با هم

در کتاب «الدر المنثور» آمده است که ابن‌مَردُویه، خطیب [بغدادی] و ابن‌عَساکر از اسماء بنت عُمَیس روایت کرده‌اند که گفت: پیامبر خدا(ص) را در برابر کوه ثَبیر دیدم در حالی که می‌فرمود: «أشرق ثبير أشرق ثبير-اللهم إني أسألك بما سألك أخي موسى-أن تشرح لي صدري،و أن تيسر لي أمري-و أن تحل عقده من لساني يفقهوا قولي،و اجعل لي وزيرا من أهلي عليا أخي اشدد به أزري- و أشركه في أمري كي نسبحك كثيرا و نذكرك كثيرا-إنك كنت بنا بصيرا» (بتاب ای ثبیر! ادامه در متن کامل

می‌گویم: نزدیک به همین معنا از سَلَفی از امام باقر(ع) روایت شده است؛ و نیز در «مجمع‌البیان» از ابن‌عباس، از ابوذر و از پیامبر(ص) روایتی نزدیک به آن نقل شده است. ادامه در متن کامل