تفسیر آیهٔ ۱۹ سورهٔ طه

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۹ تا ۲۱ با هم

خدای متعال می‌فرماید: «قٰالَ أَلْقِهٰا يٰا مُوسيٰ -إلي قوله- سِيرَتَهَا الْأُوليٰ » (فرمود: ای موسی، آن را بیفکن... به حالت نخستینش بازمی‌گردانیم). «سیره» به معنای حالت و شیوه و روش است، و در اصل بر وزن فِعْله برای بیان نوعی راه‌رفتن (سِیر) ساخته شده است؛ همان‌طور که «جلسَة» برای نشان‌دادن نوعی نشستن به کار می‌رود.

تفسیر آیه‌های ۱۹ و ۲۰ با هم

خدای سبحان به موسی فرمان داد که عصایش را از دست راست خود بیفکند، و این همان فرمودهٔ اوست که: «قٰالَ أَلْقِهٰا يٰا مُوسيٰ » (فرمود: ای موسی، آن را بیفکن). پس هنگامی که عصا را انداخت، ماری شد که با چالاکی و پویایی حرکت می‌کرد؛ و چنین رخدادی از جمادی بی‌جان انتظار نمی‌رفت، و این همان کلام اوست که: «فَأَلْقٰاهٰا فَإِذٰا هِيَ حَيَّهٌ تَسْعيٰ » (پس آن را انداخت و ناگهان ماری شد که با شتاب می‌خزید). خدای متعال در جایی دیگر از سخن خود، حرکت و شتاب آن را چنین بیان کرده است: «رَآهٰا تَهْتَزُّ كَأَنَّهٰا جَانٌّ» (آن را دید که چون ماری باریک و چالاک می‌جنبد؛ قصص: ۳۱)؛ و از مار نیز در جایی دیگر چنین تعبیر فرموده است: «فَأَلْقيٰ عَصٰاهُ فَإِذٰا هِيَ ثُعْبٰانٌ مُبِينٌ» (پس عصایش را انداخت و ناگهان اژدهایی آشکار شد؛ اعراف: ۱۰۷ و شعراء: ۳۲). و «ثعبان» همان مار بزرگ (اژدها) است.