وَأَنۡ أَلۡقِ عَصَاكَۚ فَلَمَّا رَءَاهَا تَهۡتَزُّ كَأَنَّهَا جَآنّٞ وَلَّىٰ مُدۡبِرٗا وَلَمۡ يُعَقِّبۡۚ يَٰمُوسَىٰٓ أَقۡبِلۡ وَلَا تَخَفۡۖ إِنَّكَ مِنَ ٱلۡأٓمِنِينَ
و اینکه: عصایت را بیفکن! پس چون دید عصایش مانند ماری چالاک به تندی حرکت میکند، پشتکنان روی برتافت و بازنگشت. [ندا آمد:] ای موسی، پیش بیا و نترس که تو از درامانماندگانی.
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
۴. داستان موسی (ع
تفسیر آیههای ۲۹ تا ۴۲ با هم
و دیگر آنکه تورات یاد میکند کسی که گوساله را برای آنان ساخت و آن را پرستیدند، هارون پیامبر، برادر موسی (ع) بود؛ و ماجرا چنین بود که چون قوم دیدند موسی در فرود آمدن از کوه درنگ کرد، گرد هارون گرد آمدند و به او گفتند: «برخیز و برای ما خدایانی بساز که پیشاپیشِ ما حرکت کنند؛ زیرا این مرد (موسی) که ما را از سرزمین مصر… ادامه در متن کامل
پس همهٔ قوم، گوشوارههای زرینی را که در گوشهایشان بود باز کردند و نزد هارون آوردند؛ او آنها را از دستشان گرفت و با قلمِ تراش شکل داد و آن را گوسالهای ریختهگریشده ساخت؛ پس گفتند: «ای اسرائیل، اینها خدایانِ تو هستند که تو را از سرزمین مصر بیرون آوردند.» [پاورقی ۵: باب سی و دوم از سفر خروج.] ادامه در متن کامل
و در آیات قرآن، در این بخشها از داستانهای موسی (ع)، تعریضها و گوشهکنایههایی به تورات وجود دارد که بر اهل تدبّر پوشیده نیست. ادامه در متن کامل
و در آنجا اختلافات جزئیِ فراوانی نیز هست؛ چنانکه در تورات در داستان کشتن مرد قبطی آمده است که: آن دو نفری که برای بار دوم با هم نزاع میکردند، هر دو بنیاسرائیلی بودند. ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۳۱ و ۳۲ با هم
و نیز در تورات آمده است کسی که عصا را افکند تا مارهای ساحران را ببلعد، هارون بود که آن را به فرمان موسی افکند. [پاورقی ۲: باب هفتم از سفر خروج.]
تفسیر آیههای ۲۹ تا ۴۲ با هم
و نیز در آن، داستان برگزیدن هفتاد مرد برای میقات، فرود آمدن صاعقه بر آنان و زنده شدنشان پس از آن، ذکر نشده است. ادامه در متن کامل
و همچنین در تورات آمده است الواحی که همراه موسی بود، هنگامی که از کوه فرود آمد و آنها را افکند، دو لوح سنگی بودند و همان دو لوح شهادت بودند [پاورقی ۳: باب دوم از سفر خروج.]؛ و اختلافاتی دیگر از این دست. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۳۱ سورهٔ قصص، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۶، صفحهٔ ۳۳ تا ۴۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/28/31/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ أَنْ أَلْقِ عَصٰاكَ فَلَمّٰا رَآهٰا تَهْتَزُّ كَأَنَّهٰا جَانٌّ وَلّٰي:مُدْبِراً وَ لَمْ يُعَقِّبْ » (و اینکه عصایت را بیفکن؛ پس چون دید که آن عصا میجنبد گویی ماری باریک و چالاک است، پشتکنان رو به فرار نهاد و بازنگشت). تفسیر این آیه در سورهٔ نمل گذشت.
خدای متعال میفرماید: « يٰا مُوسيٰ أَقْبِلْ وَ لاٰ تَخَفْ إِنَّكَ مِنَ الْآمِنِينَ » (ای موسی، پیش بیا و نترس که تو از ایمنشدگانی). فعل «گفت» در تقدیر است؛ یعنی به او گفته شد: پیش بیا و نترس که تو در امانی. در این خطاب، به او ایمنی و آرامش خاطر داده شده است و از همین رهگذر، معنای کلام الهی در همین فراز از داستان در سورهٔ نمل روشن میشود: «يٰا مُوسيٰ لاٰ تَخَفْ إِنِّي لاٰ يَخٰافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَ» (ای موسی، نترس که فرستادگان نزد من ترسی ندارند) (نمل: ۱۰)؛ چرا که این تعبیر هم برای ایمن ساختن اوست و معنایش این است که: تو پیامبری فرستادهشدهای و پیامبران نزد من در اماناند، نه اینکه سرزنش و نکوهشی در میان باشد.