وَقَالُواْ قُلُوبُنَا غُلۡفُۢۚ بَل لَّعَنَهُمُ ٱللَّهُ بِكُفۡرِهِمۡ فَقَلِيلٗا مَّا يُؤۡمِنُونَ
و گفتند: «دلهای ما در پوشش و حجاب است [و سخن تو را درنمییابد]»؛ بلکه خداوند آنان را به سزای کفرشان لعنت کرده است؛ از این رو اندکی ایمان میآورند.
تفسیر آیهٔ ۸۸ سورهٔ بقره، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱، صفحهٔ ۲۲۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/2/88/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان آیات
خدای متعال میفرماید: «وَ قٰالُوا قُلُوبُنٰا غُلْفٌ» (و گفتند دلهای ما در پوشش و غلاف است). واژهٔ «غُلْفٌ» جمعِ «أغلف» و از ریشهٔ «الغلاف» است؛ یعنی دلهای ما در زیر پوششها، پردهها و حجابها نگهداری میشود. این سخن، مانند این کلام خدای متعال است: «وَ قٰالُوا قُلُوبُنٰا فِي أَكِنَّهٍ مِمّٰا تَدْعُونٰا إِلَيْهِ» (و گفتند دلهای ما از آنچه ما را به سویش میخوانی در پوششهاست؛ حم سجده: ۵). این تعبیر، کنایه از این است که شنیدن و پذیرفتنِ آنچه به سویش فراخوانده میشوند، برایشان امکانپذیر نیست.