وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ وَقَفَّيۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِۦ بِٱلرُّسُلِۖ وَءَاتَيۡنَا عِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ ٱلۡبَيِّنَٰتِ وَأَيَّدۡنَٰهُ بِرُوحِ ٱلۡقُدُسِۗ أَفَكُلَّمَا جَآءَكُمۡ رَسُولُۢ بِمَا لَا تَهۡوَىٰٓ أَنفُسُكُمُ ٱسۡتَكۡبَرۡتُمۡ فَفَرِيقٗا كَذَّبۡتُمۡ وَفَرِيقٗا تَقۡتُلُونَ
و بهراستی ما به موسی کتاب (تورات) دادیم و پس از او پیامبرانی را پیاپی فرستادیم، و به عیسی بن مریم دلایل روشن و آشکار بخشیدیم و او را با روحالقدس نیرومند ساختیم. آیا هر بار که پیامبری چیزی آورد که با خواستههای دلتان سازگار نبود، سرکشی کردید؟! پس گروهی را دروغگو خواندید و گروهی را میکُشید.
تفسیر آیهٔ ۸۷ سورهٔ بقره، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱، صفحهٔ ۲۱۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/2/87/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان آیات
خدای متعال میفرماید: «وَ قَفَّيْنٰا»؛ «التقفيه» بهمعنای در پیِ هم آوردن، و آمدنِ فردی درست پشتِ سر فردی دیگر است.
خدای متعال میفرماید: «وَ آتَيْنٰا عِيسَي ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰاتِ» (و به عیسی بن مریم دلایل روشن و آشکار دادیم)؛ سخن دربارهٔ این فراز در سورهٔ آلعمران خواهد آمد.