وَإِذۡ قُلۡنَا ٱدۡخُلُواْ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةَ فَكُلُواْ مِنۡهَا حَيۡثُ شِئۡتُمۡ رَغَدٗا وَٱدۡخُلُواْ ٱلۡبَابَ سُجَّدٗا وَقُولُواْ حِطَّةٞ نَّغۡفِرۡ لَكُمۡ خَطَٰيَٰكُمۡۚ وَسَنَزِيدُ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
و [به یاد آورید] زمانی را که گفتیم: «به این شهر وارد شوید و از [نعمتهای] آن هر جا که خواستید به فراوانی و خوشی بخورید، و سجدهکنان (خاضعانه) از دروازه درآیید و بگویید: [بار الها، گناهان ما را] فرو ریز، تا خطاهایتان را بیامرزیم، و بیتردید به نیکوکاران پاداشی افزون خواهیم داد.»
تفسیر آیهٔ ۵۸ سورهٔ بقره، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱، صفحهٔ ۱۸۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/2/58/
تفسیر آیههای ۴۹ تا ۶۱ با هم
علامه این آیه را همراه آیههای پیرامونش تفسیر کرده است. آغاز آن تفسیر:
خدای متعال میفرماید: «وَ يَسْتَحْيُونَ نِسٰاءَكُمْ»؛ یعنی زنانتان را برای خدمتگزاری زنده نگه میداشتند و مانند پسران، آنها را نمیکشتند. ادامه در متن کامل